غزل محض نتیجه ی اتفاق افتادن تصادفی کلمات است در ذهنی که نا خود آگاه آمادگی آن را دارد نوعی حیرت که قائم بذات است.در خودش اتفاق می افتد و حتی نیازی به سوژه هم ندارد یعنی شعر وسیله ای برای بیان موضوع نیست بلکه سوژه وسیله ایست برای اتفاق افتادن شعر اگر کسی در این نقطه قرلر بگیرد نیازی به تلاش برای نوشتن ندارد .چنین غزلی از روی تئوری نوشته نمی شود بلکه تئوری ها ی ادبی ازدل این شعر ها بیرون کشیده میشوند
